حالا که انتخابات تمام شده است این حرف ها را راحت تر می شود زد.

این هم از عجایب و البته از لطایف روزگار است. در یکی از روزنامه های اصلاح طلب خواندم که:"جنتی، امید آخر اصلاح طلبان" و یا در تبلیغات بعضی آقایان دیدم که حرف از مهار تورم و رونق اقتصادی و دفاع از آرمان های امام و... است و دریغ از کلمه ای در مورد توسعه سیاسی یا الخ. با این اوصاف احتمالا در آینده ای نزدیک شاهد چنین شعارهای انتخاباتی ای از طرف افراد زیر خواهیم بود:

 

شیخ مهدی ، ک : مبارزه با معضل بی خوابی، جمع آوری چک های مسافرتی 50 هزار تومانی. هماهنگ بودن با جناح خودی .

اکبر، ه: برچیدن دانشگاه آزاد یا حداقل تغییر مدیریت آن. مبارزه با عناصر بحران نما. پیگیری و مشخص کردن وضعیت پرونده استات اویل و جاسوس هسته ای. تعیین حداکثر سن برای کاندیداتوری ریاست جمهوری. میدان دادن به جوان ها. مداوای رایگان مجروحین له شده زیر چرخ های توسعه. مرگ بر کرباسچی و ...

ابراهیم، ی: تسخیر دوباره لانه های جاسوسی. اخراج سفیر سوییس از ایران. ترویج ولایت مطلقه فقیه. استفاده از ریال عربستان به جای دلار امریکا در معاملات بین المللی. برگزاری مراسم حج ابراهیمی در تمام سال.

بهزاد، ن: بازگرداندن عامل بمب گذاری 72 تن!!!

مصطفی، ت: بوسیدن احمدی نژاد به صورت سه بار در روز. تغییر قانون اساسی و ایجاد امکان ریاست جمهوری مادام العمر ایشان. مبارزه با تقلبهای انتخاباتی، مخصوصا در حوزه های غرب کشور.

محمدرضا، خ: ریشه کن کردن بیماری های مجاری ادراری.

شیرین، ع: موافقت با حق تولد نوزاد توسط زنان. الزامی کردن حجاب حتی برای آقایان. رو کردن دست عوامل دادگستری رژیم سابق. تف کردن سر قبر مرحوم نوبل.

حسن، ر: افزایش نرخ قیمت معامله اسرار نظام. بی طرفی در پرونده هسته ای ایران! موافقت با کشت میوه های هسته دار.